Η διπλή γλώσσα δεν είναι αποκλειστικό …χάρισμα των Ελλήνων πολιτικών, αλλά αποτελεί εσχάτως γνώρισμα και των τεχνοκρατών της Κομισιόν και του ΔΝΤ. Η διαπίστωση αυτή, που αποδεικνύεται από τις δηλώσεις στελεχών και εκθέσεις των δύο φορέων, δεν πρέπει να μας παρηγορεί, αλλά να μας ανησυχεί, καθώς οι δεύτερες σκέψεις τους είναι απογοητευτικές, χωρίς να σημαίνει ότι οι πρώτες τους ήταν καλύτερες.

Οι υπογράφοντες έχουμε υποστηρίξει με συστηματική αρθρογραφία ότι, σε αντίθεση με την δεκαετία του 1960, δεν είναι οι ανεπάρκειες του Συντάγματος που οδήγησαν τη χώρα στο σημερινό τέλμα. Ως εκ τούτου, η συνταγματική αναθεώρηση δεν αποτελεί προτεραιότητα. Θα μπορούσε το πολύ να λειτουργήσει συμβολικά, σηματοδοτώντας το πέρασμα σε μια καινούργια φάση της μεταπολιτευτικής Δημοκρατίας. Ομως, κάτι τέτοιο δεν θα αρκούσε από μόνο του για να ξεπεραστεί η κρίση αξιοπιστίας της πολιτικής. Θα έπρεπε να συνοδεύεται και από μέτρα επί της ουσίας.

Σύμφωνα με αυτό, 40.000 Έλληνες έκλεψαν 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ από το ασφαλιστικό σύστηματα τελευταία χρόνια, δηλαδή από το κράτος, δηλαδή από τους υπόλοιπους Έλληνες, δικά μας λεφτά. Τα βούτηξαν. Άπλωσαν το χέρι, και μας τα πήραν, και έτσι τώρα οι γονείς σου και οι παππούδες σου θα παίρνουν λιγότερη σύνταξη,  γιατί τα λεφτά τους και τα δικά σου πήγαν στους τυφλούς της Ζακύνθου και τους ανάπηρους των Χανίων.

Τα λαμόγια, οι κλέφτες, οι φοροφαγάδες, είναι συνάνθρωποί μας και ζουν δίπλα μας εδώ και δεκαετίες.

Σε μια περίοδο κατά την οποία πρωταρχική επιδίωξη της κυβέρνησης πρέπει να είναι ο περιορισμός της φοροδιαφυγής, του λαθρεμπορίου και γενικότερα των παραβατικών συμπεριφορών είτε αφορούν απόκρυψη εισοδήματος είτε «ξέπλυμα» είτε «εξαγωγή» τραπεζικών καταθέσεων κ.λπ., είναι λογικό να εντείνονται και ο έλεγχοι των διωκτικών αρχών.

Η αριστερά πάσχει από έλλειμμα ρεαλιστικών προτάσεων

Κάτι παράξενο συμβαίνει σήμερα στον κόσμο. Η παγκόσμια οικονομική κρίση που ξεκίνησε το 2008 και η εξελισσόμενη κρίση του ευρώ, αποτελούν αμφότερες παράγωγα του μοντέλου του ελάχιστα παρεμβατικού καπιταλιστικού συστήματος που επικράτησε κατά τις τρεις τελευταίες δεκαετίες. Εντούτοις, παρά τη διάχυτη οργή για τις διασώσεις επιχειρήσεων στη Wall Street, δεν σημειώθηκε μεγάλο κύμα λαϊκής αντίδρασης από την αμερικανική Αριστερά. Είναι πιθανό να σημειωθεί περαιτέρω ανάπτυξη του κινήματος Occupy Wall Street, αλλά μέχρι σήμερα το πιο δυναμικό λαϊκό κίνημα υπήρξε το δεξιόστροφο Πάρτι του Τσαγιού, η βασική επιδίωξη του οποίου είναι το ρυθμιστικό κράτος, που θέλει να προστατεύσει τους απλούς ανθρώπους από τους κερδοσκόπους. Κάτι αντίστοιχο αποτελεί πραγματικότητα και στην Ευρώπη, όπου η Αριστερά είναι αναιμική και τα κόμματα της λαϊκής Δεξιάς κερδίζουν έδαφος.

Θέλεις να κρατήσεις επαφή;

Το email θα χρησιμοποιηθεί μόνο για να λαμβάνεις ενημερώσεις.
Υποχρεωτικό πεδίο
Πρέπει να το τσεκάρετε

Θέλεις να βοηθήσεις κι εσύ;

Η κρατική επιδότηση στη Δημιουργία, Ξανά! είναι ελάχιστη και δεν φτάνει ούτε για τη συμμετοχή μας στις εκλογές. Πρακτικά, τα βάζουμε όλα «από την τσέπη μας», ενώ τα μέλη, οι εθελοντές, αλλά και οι φίλοι μας, προσφέρουν καθημερινά τον χρόνο τους αφιλοκερδώς για πάμπολλα θέματα. Γι αυτό οι δωρεές είναι σημαντική βοήθεια!

Δωρεά μέσω Paypal

 

Άλλοι τρόποι δωρεάς

Οικονομική ενίσχυση