Τα νέα της Δημιουργίας

Ενώ η πανδημία μαίνεται παγκοσμίως και ο προβληματισμός για τα εμβόλια κυριαρχεί παντού, οι δικοί μας δεν έχασαν την ευκαιρία να διαγκωνισθούν για το ποιος είπε πρώτος ότι «πρέπει να σπάσει η πατέντα των εμβολίων».

Δηλαδή, ποιος έχει την πατέντα για το σπάσιμο της πατέντας!

… … …

Δυστυχώς για μία ακόμη φορά η συζήτηση βρίσκεται εκτός θέματος:

Το κυρίαρχο ζήτημα δεν είναι το αν οι φαρμακοβιομηχανίες που κατασκεύασαν και διανέμουν τα εμβόλια θα διατηρήσουν την πατέντα και το μονοπώλιο, άρα και (ενδεχομένως) κάποια «υπερκέρδη» (αγρίως φορολογούμενα φυσκά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται).

Το κυρίαρχο ζήτημα είναι το εάν και κατά πόσον θα είναι η ανθρωπότητα σε θέση να παράγει μια ποσότητα της τάξης των 10 δισεκατομμυρίων εμβολίων το χρόνο, ώστε να καλύψει (και να συνεχίζει να καλύπτει) όλους τους κατοίκους του πλανήτη, δηλαδή ακόμη και αυτούς που ζουν σε φτωχές χώρες.

Και αυτό, για τον απλούστατο λόγο ότι, πέραν του προφανούς ανθρωπιστικού παράγοντα, ένας ιός που πολλαπλασιάζεται και μεταλάσσεται σε οποιαδήποτε χώρα του πλανήτη, αποτελεί απειλή για τους κατοίκους οποιασδήποτε άλλης χώρας, πλούσιας ή φτωχής.

Αν λοιπόν οι εταιρείες που τώρα παρασκευάζουν τα εμβόλια μπορούν να ανταποκριθούν σ’ αυτή την ανάγκη, έχει καλώς και δεν υπάρχει κανένας λόγος να «σπάσει η πατέντα». Απλώς χρειάζονται κάποιες διευθετήσεις οικονομικού χαρακτήρα για να καλυφθεί ο στόχος.

Αν δεν μπορούν να ανταποκριθούν, τότε και μόνο τότε θα απαιτηθεί να σπάσει η πατέντα και αυτό θα είναι τόσο προφανές, ώστε ούτε οι ίδιες οι συγκεκριμένες εταιρείες θα έχουν αντίρρηση για κάτι τέτοιο.

Βλέπετε, θα συνεχίσουν προφανώς να παράγουν εμβόλια οι ίδιες και μάλιστα για αρκετά χρόνια ακόμα. Όταν λοιπόν πεθαίνουν άνθρωποι από τον κορωνοϊό, δεν θα υπάρχουν πλέον ως υποψήφιοι «πελάτες» για την προμήθεια εμβολίων, για να μιλήσουμε μια καθαρά και κυνικά οικονομική διάλεκτο.

Οι φαρμακευτικές εταιρείες δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα, ώστε να παράγουν φάρμακα χωρίς την προσδοκία κέρδους ή τουλάχιστον την προσδοκία της μη οικονομικής τους καταστροφής.

Ασκούν όμως φιλανθρωπικό έργο εν τοις πράγμασι, διότι παράγουν φάρμακα και όχι όπλα ή καταναλωτικά είδη αμφιβόλου χρησιμότητας.

Η «στοχοποίησή» τους λοιπόν αποτελεί τεράστια και κραυγαλέα αστοχία (!).

Δεν πρέπει άλλωστε να ξεχνάμε ότι έχουν κατορθώσει κάτι που μέχρι πρότινος θεωρείτο ακατόρθωτο και ότι χάρη στις προσπάθειές τους έχουν σωθεί ήδη εκατομμύρια ζωές και θα σωθούν ακόμα περισσότερες στο μέλλον.

… … …

Επί του θέματος, άκουσα (στο Mega TV) τον εξαίρετο επιστήμονα και καθηγητή φαρμακολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης κ. Αχιλλέα Γραβάνη, του οποίου οι απόψεις βρίσκονται στο ίδιο πνεύμα.

… … …

Καλό είναι γενικά να ακούμε τους πλέον ειδικούς επί παντός ζητήματος προτού να αρχίζουμε οι ίδιοι να χρησιμοποιούμε επιχειρηματολογία τύπου καφενείου και μάλιστα σε «ανώτατο» επίπεδο προέδρων, πρωθυπουργών και αρχηγών της εκάστοτε αντιπολίτευσης.

Γιατί η «πατέντα» της βλακείας δεν ωφέλησε ποτέ κανέναν.

Πηγή: marketnews.gr

Αρθρογράφος
Διονύσιος Βενιεράτος
Author: Διονύσιος Βενιεράτος
Ομότιμος Καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλος της Εθνικής Επιτροπής του πολιτικού κόμματος ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ και περιφερειακός σύμβουλος Αττικής
Διαβάστε επίσης